Transport bez ściemy. Z perspektywy kierowcy i właściciela.
Kartki z firmy transportowej spod Oleśnicy
Z trasy, z placu, z serwisu i zza biurka. Piętnaście lat jeździłem, od dziewięciu prowadzę firmę. Piszę o tym, o czym nie mówi się na szkoleniach.
Karta drogowa33 wpisy
Co niedzielęwpis nr 33
Najstarszy ciągnik w firmie wyjechał w czwartek z placu do nowego właściciela. Ogłoszenie wisiało dwanaście dni. Przez ten czas odebrałem kilkadziesiąt telefonów, nauczyłem się czegoś o cenie i dowiedziałem się, że Heniek potrafi nie wyjść z hali przez całe popołudnie.
W poniedziałek odebraliśmy z Heńkiem nowy ciągnik w leasingu. W czwartek Marek wyjechał nim na pierwszy kurs na południe. Pomiędzy było więcej papierów, niż się spodziewałem, jedna przeprowadzka garnka i rozmowa, której nie planowałem.
Na tablicy powrotów w kontenerze jest już grudniowa kolumna. Jedna sobota zakreślona na czerwono, wszystkie osiem aut w bazie. Bez tej soboty nie ma wigilii, a w zeszłym roku przekonałem się, co się dzieje, kiedy ktoś ją zajmie przede mną.
Obiecałem w maju, że pierwszy kurs po egzaminie zrobimy razem: Wojtek za kierownicą, ja obok. W środę wyjechaliśmy z placu o piątej rano. Wróciliśmy w piątek. Przez trzy dni nauczyłem się więcej o sobie niż o nim.
Wasyl podstawił auto pod Gnieznem punktualnie o siódmej. Ładunek miał być gotowy na ósmą. Wyjechał po piętnastej, bo w zakładzie stanęła linia do pakowania. Siedem godzin na rampie nauczyło mnie kilku rzeczy o postojowym i o tym, kto w fabryce naprawia maszyny.
W sierpniu przeglądaliśmy auta. Teraz przyszła kolej na to, co w nich jedzie. Pudło zimowe w każdej kabinie, pneumatyka w naczepach i jedna łopata, o którą każdej wiosny jest awantura.
Gorące koło po zjeździe z autostrady, zapach, którego nie da się pomylić z niczym innym, i dym spod błotnika na parkingu pod Bolesławcem. Zacisk w naczepie daje sygnały wcześnie. Jak się je przegapi, rachunek przychodzi za oś.
Metrowe rozcięcie w firance, deszcz zapowiadany na wieczór i czterysta kilometrów do rozładunku. Adam dzwonił z parkingu pod Liège z pytaniem, co robić. Taśma, łaty i trochę sprytu wystarczyły do domu. Potem była naprawa na poważnie, a ja dowiedziałem się, że moja osłona przeciwsłoneczna w kabinie ma z tą łatą więcej wspólnego, niż myślałem.
Kontrole, pakiet mobilności, diety, umowy. Papierologia też jeździ z nami.
5 wpisów
